Βουλγαρία: Η χώρα των κατόπτρων
34 κείμενα για το τότε και το τώρα
(Ανθολογία)
επιμ. Ηλίας Φραγκάκης, Αθήνα: Εύμαρος, 2026
~
България: Страната на огледалата
34 текста за миналото и настоящето
(Антология)
съст. Илияс Франгакис, Атина: Евмарос, 2026
Събота, 13 юни 2026 г. от 19:00 ч.
Кафе-книжарница „Евмарос“
~ ~
Σάββατο, 13 Ιουνίου 2026 στις 19:00
καφέ-βιβλιοπωλείο «Εύμαρος»
Διεύθυνση: 25ης Μαρτίου 2 & Κύπρου 1 Ταύρος
(κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό της Καλλιθέας)
Παρουσίαση του βιβλίου «Βουλγαρία. Η χώρα των κατόπτρων» στην Αθήνα
Το Σάββατο 13/6, στις 19:30, στο βιβλιοκαφέ του Εύμαρου θα πραγματοποιηθεί η αθηναϊκή παρουσίαση του βιβλίου. Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για όλους –όσους συμμετείχαν με κείμενα, όσους όχι, αλλά και για το ευρύ κοινό– με αφορμή ένα βιβλίο που αποτελεί μια ειλικρινή κατάθεση για τη Βουλγαρία: έτσι όπως τη γνωρίσαμε, την αγαπήσαμε και, κάποιες φορές, θυμώσαμε μαζί της, όπως ακριβώς κάνουμε και με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Πρόκειται για ένα έργο πλούσιο σε αναμνήσεις, βιωματικές μαρτυρίες, σημερινές αποτιμήσεις και λογοτεχνικά κείμενα. Γράφουν άνθρωποι που έζησαν –όπως και η ίδια η χώρα– σε δύο διαφορετικά κοινωνικά συστήματα: πολιτικοί πρόσφυγες, φοιτητές, διπλωμάτες, εργαζόμενοι και επιχειρηματίες.
Στη βραδιά θα υπάρχει κρασί και τραγούδι, αναβιώνοντας τα παλιά «ήθη και έθιμα» των Ελλήνων φοιτητών εκείνης της εποχής. Μάλιστα, για τις ανάγκες της εκδήλωσης θα επανενωθεί ένα μέρος του θρυλικού μουσικού συγκροτήματος της Σόφιας των ετών 1980-1983.
Представяне на книгата „България. Страната на огледалата“ в Атина
В събота, 13 юни, от 19:30 ч. в книжното кафене на издателство „Евмарос“ ще се състои атинското представяне на книгата. Събитието е отворено за всички – за авторите на текстовете, за тези, които не са участвали, както и за широката публика. То е посветено на една книга, която е истинска изповед за България: такава, каквато я познавахме, каквато я обичахме, а понякога и ѝ се гневяхме, точно както се гневяхме и на самите себе си.
Това е сборник, богат на спомени, лични свидетелства, съвременни равносметки и литературни текстове. Те са написани от хора, които – също като самата страна – преживяха две различни обществени системи: политически емигранти, студенти, дипломати, работници и предприемачи.
По време на вечерта ще има вино и песни, възраждайки старите „обичаи и традиции“ на гръцките студенти от онова време. Специално за събитието ще се събере отново част от легендарната музикална група на София от годините 1980–1983.
Η Βουλγαρία, μετά τον εμφύλιο, υπήρξε για πολλούς ένας τόπος υποδοχής, φιλοξενίας, υπερορίας, επιβίωσης. Μετά τη μεταπολίτευση, μια χώρα σπουδών και αναγκαστικής παραμονής επειδή το ελληνικό κράτος δεν χορηγούσε αναβολή στράτευσης. Έπειτα από το 1981, ένα οικοσύστημα πολλών και διαφόρων κατηγοριών φοιτητών με διαφορετικές προσδοκίες και στόχευση. Τέλος, μετά τη βουλγάρικη «μεταπολίτευση» το 1990, χώρα υποδοχής πλήθους φοιτητών, αλλά πλέον και μεταναστών, χώρα επιχειρηματικών ευκαιριών.
Για όλους, ένας χωροχρόνος που δεν έμεινε ίδιος – και που δεν άφησε κανέναν ίδιο.
Στη Χώρα των Κατόπτρων, η Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας και η Βουλγαρία του σήμερα συνυπάρχουν ως ενιαία αφήγηση, μέσα από θραύσματα προσωπικής εμπειρίας. Έτσι όπως τα έχει φιλτράρει και αξιολογήσει το μυαλό στο πέρασμα του χρόνου. Φοιτητές, πολιτικοί εξόριστοι και εργαζόμενοι, μετανάστες, διπλωμάτες καταθέτουν την αίσθησή τους μέσα από μαρτυρίες, αναμνήσεις και λογοτεχνικές αφηγήσεις. Ο τόπος προβάλλει πολλαπλός, αντιφατικός, συχνά αινιγματικός – όπως ακριβώς αντανακλάται στο βλέμμα εκείνων που τον έζησαν.
Τα κείμενα του τόμου δεν επιχειρούν να εξηγήσουν τη χώρα ούτε να τη συνοψίσουν σε έναν «οδηγό επιβίωσης». Παρακολουθούν μέσα από μικρές καθημερινές ρωγμές, πίσω από τις γρίλιες. Μέσα από τη γλώσσα που γίνεται τόπος και πατρίδα, τη μνήμη που επιστρέφει αλλοιωμένη από τις πολλαπλές επιστρώσεις, τον χρόνο που χωρίζει σχηματικά το «τότε» από το «τώρα», χωρίς να καταφέρνει να τα διαχωρίσει πλήρως.
Έτσι, η Βουλγαρία γίνεται ένα κάτοπτρο. Και αυτό που αντανακλάται μέσα του δεν είναι μόνο ή κυρίως ο τόπος, αλλά εκείνοι που στάθηκαν απέναντί του.
https://evmarosbooks.gr/?product=η-χώρα-των-κατόπτρων-34-κείμενα-για-το-τό
Описание на книгата
След Гражданската война България се превърна за мнозина в място на прием, гостоприемство, изгнание и оцеляване. След възстановяването на демокрацията в Гърция – в страна за следване и принудително пребиваване, тъй като гръцката държава не отпускаше отсрочка от военна служба. След 1981 г. – в една екосистема от най-различни категории студенти с разнообразни очаквания и цели. И накрая, след българския „преход“ през 1990 г., тя стана приемна страна за множество студенти, но вече и за имигранти, страна на бизнес възможности.
За всички тях това бе едно времепространство, което не остана същото – и което не остави никого същия.
В „Страната на огледалата“ Народна република България и днешна България съжителстват като единен разказ чрез фрагментите на личния опит. Така, както умът ги е филтрирал и осмислил с течение на времето. Студенти, политически емигранти и работници, имигранти и дипломати споделят своите усещания чрез лични свидетелства, спомени и литературни разкази. Това място се разкрива като многолико, противоречиво, често загадъчно – точно такова, каквото се отразява в очите на онези, които са го преживели.
Текстовете в сборника не се опитват да обяснят страната, нито да я обобщят в един „пътеводител за оцеляване“. Те я наблюдават през малките пукнатини на ежедневието, надничайки иззад спуснатите щори. През езика, който се превръща в дом и родина; през паметта, която се завръща видоизменена от множеството наслоявания; през времето, което само схематично разделя „тогава“ от „сега“, без да успява да ги откъсне напълно едно от друго.
Така България се превръща в огледало. И онова, което се отразява в него, не е само или главно самото място, а онези, които са застанали насреща му.
PHOTOS
